"Δεν τον γνώριζα από τη Σαλαμίνα γιατί δεν μεγάλωσα εδώ.
Υπηρετούσα στο στρατηγείο της 1ης Στρατιάς όταν αναγγέλθηκε η εκλογή του.
Με τη συντριπτική πλειονότητα των Λαρισαίων, που είναι
ευσεβείς και ευλαβείς Χριστιανοί, τον υποστηρίξαμε όχι για να επιβληθεί, αλλά -
όπως το ήθελε - να ενώσει το ποίμνιο της μητροπόλεώς του.
Κατά την ενθρόνισή του, παραμείναμε δίπλα του πολιτική και
στρατιωτική ηγεσία ακλόνητοι, παρά τις αήθεις επιθέσεις ανθρώπων, που
"τρίβονταν στη γκλίτσα του τσοπάνη", όπως λέει ο λαός.









